روش های تشخیص اختلال شخصیت سایکوپات

0

ممکن است شما با شنیدن کلمه ی سایکوپات (psychopath) تصویر یک قاتل زنجیره‌ای و یا یک شرور تبهکار را در ذهن خود مجسم کنید. با دانستن علائم اختلال شخصیت سایکوپات می‌توانید اگر با چنین فرد یا افرادی سر و کار دارید، آن‌ها را تشخیص دهید.

بیماران سایکوپات به سرعت بی‌حوصله می‌شوند

یک فرد مبتلا به اختلال شخصیت سایکوپات لزوما همیشه به دلیل داشتن یک روز بدون تحرک و کسل کننده و یا گذراندن یک شب تعطیل در خانه، خسته و کسل نمی باشد؛ بلکه او با یک نوع خستگی و بی حوصلگی مزمن مواجه است که در همه حال او را کسل می کند. هیچ فرضیه ای وجود ندارد که نشان دهد افرادی که اختلال شخصیت سایکوپات دارند در تلاش هستند تا تحرک داشته باشند. Schug بر اساس گفته های دکتر Randall Salekin می گوید: «سیستم عصبی یک بیمار سایکوپاتی بسیار پیچیده و درگیر است و به همین دلیل نیاز دارد تا با چیز های مهیج، تحریک شود تا به درجه ای از هیجان نرمال برسد.»

سایکوپات‌ها بسیار جذاب هستند

شاید یکی از سخت ترین جنبه های برخورد با افراد سایکوپات این است که آن ها به خوبی می توانند برای این که دوست داشتنی و جذاب به نظر برسند، خود واقعی شان را مخفی کنند. Paul Babiak و Robert Hare در کتاب «مارها در کت‌وشلوار» می گویند: «فرد بیمار به راحتی موضوعاتی که برای ما مهم هستند را انتخاب کرده و دیدگاه بیمارگونه اش را در آن منعکس می کند و با همدردی و با لحنی سرشار از احساس، شور و اشتیاق به صحبت با مخاطب خود می پردازد.»

بسیار زیاد دروغ می‌گویند

بر خلاف دروغگو های پاتولوژیکی که بدون هیچ انگیزه و حتی گاهی بدون نیاز، دروغ می گویند، بیماران سایکوپات دروغ های هدفمندی می گویند. این بیماران معمولا با مهارت و بسیار زیرکانه برای سود و منعفت شخصی شان دروغ می گویند. Schug می گوید: «این اتفاق در اکثر موارد برای گرفتن چیزی از شخص دیگری اتفاق می افتد. برای مثال با فریب، چیزی را از کسی می گیرند و یا با ایجاد یک ارتباط احساسی با او به خواسته ی خود می رسند.» این روش می تواند برای ترفیع کاری، ایجاد یک رابطه و یا کنترل احساسی شریک عاشقانه ی فرد، مورد استفاده قرار بگیرد.

اختلال شخصیت سایکوپات

فاقد اهداف واقع‌گرایانه و درازمدت هستند

با این که بیماران سایکوپات افرادی هدف محور هستند، اما در بسیاری از مواقع برای برنامه ریزی های طولانی مدت خود از رویکرد Carpe diem پیروی می کنند؛ در حقیقت آن ها اعتقاد دارند که به جای برنامه ریزی برای زمان آینده، باید در لحظه و در زمان حال زندگی کرد و هر کار و هدفی که دارند به هیچ عنوان به آینده مربوط نمی باشد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت سایکوپات نمی توانند درک درستی از زندگی خود در واقعیت داشته باشند.

فکر می‌کنند که از همه برتر هستند

این بیماران تصور می کنند که خودشان از همه ی افراد اطراف شان بهتر و برتر هستند و دقیقا به همین علت است که رفتارها و حرکات منفی خودشان برای خودشان هیچ اهمیتی ندارد. Salekin می گوید: «در محیط کار، این رفتار می تواند به عنوان فردی که اصلا به کارها و رفتار تیمی توجهی ندارد، ظاهر شود و تا زمانی که به زور و اجبار به او کمک نکنند، او اصلا نمی خواهد که از کسی مشورت بگیرد.» این مسئله می تواند به شدت یک رفتار جاه طلبانه و سلطه جو را نشان دهد، که باعث می شود افرادی که در اطراف بیمار هستند و برای موفقیت او بسیار مفید می باشند، از نصیحت کردن او امتناع کنند؛ مانند کسانی که به خوبی می توانند مشاوره بدهند.

به راحتی می‌توانند احساسات همدلی‌شان را تغییر دهند

بیماران سایکوپات به هیچ وجه نگران تاثیری که بر دیگران دارند، نیستند. چه این تاثیر مالی باشد چه اجتماعی و یا شخصی. این رفتار او در درجه ی اول به این دلیل است که یک فرد سایکوپات نمی تواند نسبت به خود یا دیگران احساسی داشته باشد. Babiak  و Hare می گویند: «این فقدان احساسات بیماران سایکوپاتی، احتمالا در درک ساده ترین احساسات انسانی نیز نمود می کند.» با این که در گذشته این اعتقاد وجود داشت که بیماران سایکوپاتی قادر به همدلی کردن با دیگران نیستند، اما در تحقیقات سال 2013 به بررسی فعالیت های مغز افراد مبتلا به اختلال شخصیت سایکوپات پرداختند. این تحقیقات استنتاج کردند که آن ناحیه از مغز که با درک رنج و غم دیگران در ارتباط می باشد، در این بیماران می تواند فعال و غیر فعال شود. در حقیقت با این وجود که این بیماران در حالت عادی هیچ احساس همدردی و همدلی نسبت به دیگر افراد ندارند، اما می توانند برای اغوا کردن، گمراه کردن و فریفتن دیگران، این احساس خود را فعال کنند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.